“ทักษิณ–สีน้ำเงิน”2 ระบอบอำนาจ เกมกินรวบ จุดเดิมพันขุมข่ายอำนาจ

Key facts

• การมีอำนาจในฝ่ายบริหารสามารถกำหนดนโยบาย และบริหารกระทรวงที่ได้รับมอบหมาย 4. ความได้เปรียบจากโครงสร้างรัฐธรรมนูญ เพราะรัฐธรรมนูญปี 2560 เอื้อประโยชน์ต่อระบอบน้ำเงิน และภูมิใจไทย การกำหนดบทบาท สว. ในกระบวนการให้ความเห็นชอบบุคคลเข้าสู่องค์กรอิสระล้วนเป็นตัวแทนจากระบอบสีน้ำเงิน
• การแทรกแซงหรือครอบงำองค์กรตรวจสอบตามรัฐธรรมนูญ 2540 5. การใช้ประชานิยมสร้างฐานสนับสนุนทางการเมือง 6. การทำให้กลไกตรวจสอบ และถ่วงดุลอ่อนแอลง
• ความสามารถในการต่อรองทางการเมือง เพราะมีประสบการณ์ในการร่วมรัฐบาลหลายขั้วหลายพรรคการเมือง ภายใต้มันสมองของครูใหญ่ “เนวิน ชิดชอบ” ที่ปลุกปั้น “อนุทิน ชาญวีรกูล” ขึ้นเป็นนายกฯ ได้อย่างรวดเร็ว หลังเลือกตั้งปี 2562 เรียกได้ว่า ใช้เวลาเพียง 6 ปี ก็ขยายขนาดพรรคการเมืองจากขนาดกลางเป็นพรรคขนาดใหญ่แกนนำจัดตั้งรัฐบาลได้รวดเร็ว
• ใช้พรรคการเมืองที่เป็นแกนนำรัฐบาลด้วยการกวาดต้อนนักเลือกตั้งมืออาชีพ รวบรวมบ้านใหญ่เข้ามายังพรรคภูมิใจไทย และ 4.ทำลายการตรวจสอบ และถ่วงดุลอำนาจทั้งในสภา และองค์กรอิสระ
• มีผู้นำพรรคไทยรักไทยที่มีอำนาจตัดสินใจสูงกำหนดทิศทางรัฐบาลได้อย่างรวดเร็ว มีความเป็นเอกภาพในการบริหาร และ 4.มีพรรคการเมืองที่เข้มแข็ง พรรคไทยรักไทยสามารถสร้างความเป็นสถาบันทางการเมือง
• ความขัดแย้งกับองค์กรตรวจสอบ และตุลาการ 4. การใช้อำนาจเสียงข้างมากจนเกิดข้อกังวลเรื่องการตรวจสอบ กระทั่งถูกโจมตีเป็นเผด็จการรัฐสภา 5. ความขัดแย้งทางสังคม และการเมืองที่รุนแรงขยายวงไปสู่การชุมนุมนอกสภาลุกลามจนทหารต้องยึดอำนาจรัฐประหาร 6. การพึ่งพาบารมีบุคคลมากกว่าความเข้มแข็งของสถาบันการเมือง
• การพึ่งพาเครือข่ายมากกว่าฐานมวลชนที่อิงกระแสทำให้การมีฐานเสียงต้องพึ่งพากลไกรัฐ และท้องถิ่นเป็นหลัก มีการกล่าวหาว่ายึดกุมกลไกผู้ใหญ่บ้าน อสม.กำนันเพื่อเอื้อประโยชน์ในการเลือกตั้ง
• ความเสี่ยงจากการรวมศูนย์อำนาจของระบอบน้ำเงิน อาจมีจุดจบไม่ต่างจากระบอบทักษิณ ในแง่บริบทที่องคาพยพ “รัฐพันลึก” ไม่พึ่งพา และกระแสความเป็นพรรคเบอร์หนึ่งในปีกอนุรักษ์ลดความนิยมลง