Thai Post
‘จักรภพ’ ชูเศรษฐกิจการดูแล พลิกวิกฤตสูงวัยเป็นโอกาส
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
‘จักรภพ’ เสนอแยกระบบบริหารผู้สูงอายุกับผู้มีภาวะพึ่งพิงระยะยาวให้ตรงความต้องการ ชี้ไทยมีโอกาสสร้างรายได้จากเศรษฐกิจการดูแล จี้กำหนดเจ้าภาพและสำรวจต้นทุนที่แท้จริง
Key facts
- 30 ตุลาคม 2569 - นายจักรภพ เพ็ญแข ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย อภิปรายต่อที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 29 ตุลาคมที่ผ่านมา ถึงรายงานเกี่ยวกับการพัฒนาระบบผู้ดูแลผู้สูงอายุและผู้ที่มีภาวะพึ่งพิงระยะยาวในประเทศไทย
- ‘ธอส.’ ลุยสินเชื่อ Reverse Mortgage รองรับสังคมสูงวัย ตั้งแต่ 60-80 ปี ชูเปลี่ยนให้บ้านเป็นรายได้ มีเงินใช้จ่ายรายเดือน เคาะวงเงินกู้สูงสุดไม่เกิน 10 ล้านบาท ดอกเบี้ย 6.25% ต่อปี ตลอดอายุสัญญา
- เปิด 8 มาตรการ ยกระดับดูแลกลุ่มเปราะบาง 'คนป่วย-พิการ-ผู้สูงอายุ' ในพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วม
- ‘จักรภพ’ เสนอแยกระบบบริหารผู้สูงอายุกับผู้มีภาวะพึ่งพิงระยะยาวให้ตรงความต้องการ ชี้ไทยมีโอกาสสร้างรายได้จากเศรษฐกิจการดูแล จี้กำหนดเจ้าภาพและสำรวจต้นทุนที่แท้จริง
- กลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,132 คน (สำรวจทางออนไลน์และภาคสนาม) ระหว่างวันที่ 20-23 ตุลาคม 2569
- ‘ธอส.’ลุยสินเชื่อ Reverse Mortgage รองรับสังคมสูงวัย
Summary
นายจักรภพ กล่าวว่า การดูแลผู้สูงวัยและผู้มีภาวะพึ่งพิงระยะยาวเป็นหนึ่งในเรื่องที่ประเทศไทยสามารถพลิกวิกฤตเป็นโอกาสได้อย่างแท้จริง โดยต้องวางระบบให้ตอบโจทย์สำคัญ 4 ด้าน ได้แก่ ใครเป็นเจ้าภาพ ต้นทุนที่แท้จริงอยู่ที่เท่าใด ระบบบริหารควรเป็นอย่างไร และจะประสานการทำงานตั้งแต่ระดับชาติ ท้องถิ่น จนถึงประชาชนได้อย่างไร โดยเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการดูแลประชาชนในทางปฏิบัติ
30 ตุลาคม 2569 - นายจักรภพ เพ็ญแข ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย อภิปรายต่อที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 29 ตุลาคมที่ผ่านมา ถึงรายงานเกี่ยวกับการพัฒนาระบบผู้ดูแลผู้สูงอายุและผู้ที่มีภาวะพึ่งพิงระยะยาวในประเทศไทย โดยเสนอให้ยกระดับการดูแลเป็น “เศรษฐกิจการดูแล” เพื่อสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจควบคู่กับการลดภาระครอบครัว พร้อมเร่งกำหนดเจ้าภาพ จัดทำข้อมูลและต้นทุนที่แท้จริง วางระบบบริหาร และเชื่อมการทำงานระหว่างส่วนกลางกับท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพ
ขณะเดียวกัน การประเมินต้นทุนต้องตั้งอยู่บนข้อมูลที่ครบถ้วนและตรงกับความเป็นจริง หากยังไม่ทราบจำนวนผู้ป่วยติดเตียงหรือผู้ที่ต้องได้รับการดูแลในแต่ละชุมชนและหมู่บ้านอย่างชัดเจน ย่อมไม่สามารถคำนวณต้นทุนเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจ จัดสรรทรัพยากร และออกแบบระบบบริหารได้อย่างเหมาะสม