AI Agent · Thairath
“การดี” จี้อุดรูรั่ว AI Agent – Deepfake หวั่นผลักภาระประชาชน
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
“การดี” ชำแหละร่าง พ.ร.บ.ธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ชี้ 3 ช่องโหว่ใหญ่ จี้อุดรูรั่ว AI Agent – Deepfake หวั่นผลักภาระประชาชน
Key facts
- วันที่ 28 ต.ค. 2569 ที่รัฐสภา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. ...
- ช่องว่างทางเทคโนโลยี เตือนระวัง AI Agent – Deepfake ผลักภาระพิสูจน์ให้ผู้บริโภค ในมิติของเทคโนโลยี แม้ร่างกฎหมายจะเริ่มมีการกล่าวถึงนวัตกรรมใหม่อย่าง Smart Contract, Generative AI และ Web 3.0 แต่ยังไม่ครอบคลุมเทคโนโลยีขั้นสูงที่กำลังเกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน โดยมีข้อกังวล 3 เรื่องหลัก
- ชำแหละร่าง พ.ร.บ.ธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ชี้ 3 ช่องโหว่ใหญ่ จี้อุดรูรั่ว AI Agent – Deepfake หวั่นผลักภาระประชาชน
- ขอบเขตของกฎหมายกลาง แนะ เติมธุรกรรม “รัฐกับรัฐ” ปลดล็อกคอขวดประเทศ
- การบังคับใช้จริง ต้องประสานกฎหมายลูกโซ่-ดึงผู้เชี่ยวชาญร่วมวง
Summary
นางการดี ชี้แจงเบื้องต้นว่า กฎหมายเดิมเน้นเรื่องการกำหนดมาตรฐาน การกำกับธุรกิจ และมีบทลงโทษ แต่ร่างฉบับใหม่นี้ปรับทิศทางเป็นการกำหนดวิธีการ ยืนยันมาตรฐาน และมุ่งเน้นการส่งเสริมธุรกิจ จึงไม่มีการกำหนดบทลงโทษไว้ในตัวกฎหมาย ดังนั้น กฎหมายฉบับนี้จึงไม่อาจมองเป็นเอกเทศได้ แต่ต้องมองเป็นภาพรวมของ "ระบบนิเวศทางกฎหมาย" (Legal Ecosystem) พร้อมจำแนกข้อสังเกตออกเป็น 3 ประเด็นสำคัญ ดังนี้
ดร.การดี ระบุว่า ร่างกฎหมายฉบับนี้ระบุขอบเขตความสัมพันธ์ไว้ชัดเจน ทั้งธุรกรรมระหว่างเอกชนกับเอกชน และเอกชนกับรัฐ แต่กลับไม่มีการระบุธุรกรรมระหว่างรัฐกับรัฐไว้อย่างชัดเจน ซึ่งในความเป็นจริง ปัญหาคอขวดที่ใหญ่ที่สุดของการพัฒนาประเทศในปัจจุบันไม่ใช่ภาคเอกชน แต่เป็นขั้นตอนการติดต่อ ประสานงาน และการเชื่อมโยงแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานของรัฐด้วยกันเอง จึงควรตั้งข้อสังเกตและพิจารณาเติมเต็มในส่วนนี้
ความรับผิดของ AI Agent ตามร่างกฎหมาย (มาตรา 29) กำหนดให้สิ่งที่ระบบอัตโนมัติส่งออก ให้ถือว่าผู้ใช้เป็นผู้ส่ง แปลว่าหาก AI ไปทำธุรกรรมหรือสัญญาใด ๆ เจ้าของระบบหรือบุคคลนั้นต้องรับผิดชอบทั้งหมด แม้จะมีช่องทางปฏิเสธหากเป็นเหตุที่ไม่อาจคาดหมายได้ (มาตรา 41) แต่ด้วยพัฒนาการของ AI Agent ที่อาจตัดสินใจเกินความคาดหมาย รัฐจึงจำเป็นต้องวางกติกาให้ชัดเจน เช่น การแบ่งลำดับชั้นความเสี่ยงของธุรกรรม (Risk Tiers) และวางเกณฑ์คุ้มครองผู้ใช้งานควบคู่กัน