Matichon
คนตกสีที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง : ไม่เรียก‘พี่’ไม่นับ‘น้อง’ได้ไหม?
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
เหตุจากความขัดแย้งเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา จากเรื่องการปิดไมค์ การจัดลำดับวาระการประชุมและข้อตกลงระหว่างฝ่ายต่างๆ ลามไปเป็นเรื่องประกาศตัดญาติขาดมิตรไม่นับพี่นับน้องกันกลางห้องประชุมสภาระหว่าง มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง กับรังสิมันต์ โรม ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน เหตุผลของฝ่ายรังสิมันต์ โรม นั้นว่าไปก็น่าฟังและเป็นเหตุเป็นผลอยู่กล่าวคือ ตามที่ถูกที่ควรแล้วสภาผู้แทนราษฎรไม่ควรจะเป็นพื้นที่สำหรับการนับพี่นับน้องกันตั้งแต่แรก
Key facts
- เหตุจากความขัดแย้งเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา จากเรื่องการปิดไมค์ การจัดลำดับวาระการประชุมและข้อตกลงระหว่างฝ่ายต่างๆ ลามไปเป็นเรื่องประกาศตัดญาติขาดมิตรไม่นับพี่นับน้องกันกลางห้องประชุมสภาระหว่าง มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช
- โรมยังตั้งข้อสังเกตไปไกลกว่านั้นว่าวัฒนธรรมเรื่องความเกรงใจและความเป็นพี่เป็นน้องนี่เองเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สังคมไทยมีปัญหาเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่น เพราะเมื่อพี่ขอมา น้องเกรงใจ หรือคนรู้จักฝากฝังกัน
- คือประกาศความเป็นพวกเดียวกัน ความเสมอภาค หรือความผูกพันร่วมกัน มากกว่าจะใช้เพื่อกำหนดลำดับอาวุโสแบบ “พี่น้อง”
- ประเด็นนี้ชวนครุ่นคิดว่า เอาเข้าจริงแล้วการ “นับพี่นับน้อง”
Summary
เหตุจากความขัดแย้งเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา จากเรื่องการปิดไมค์ การจัดลำดับวาระการประชุมและข้อตกลงระหว่างฝ่ายต่างๆ ลามไปเป็นเรื่องประกาศตัดญาติขาดมิตรไม่นับพี่นับน้องกันกลางห้องประชุมสภาระหว่าง มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง กับรังสิมันต์ โรม ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน เหตุผลของฝ่ายรังสิมันต์ โรม นั้นว่าไปก็น่าฟังและเป็นเหตุเป็นผลอยู่กล่าวคือ ตามที่ถูกที่ควรแล้วสภาผู้แทนราษฎรไม่ควรจะเป็นพื้นที่สำหรับการนับพี่นับน้องกันตั้งแต่แรก
โรมยังตั้งข้อสังเกตไปไกลกว่านั้นว่าวัฒนธรรมเรื่องความเกรงใจและความเป็นพี่เป็นน้องนี่เองเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สังคมไทยมีปัญหาเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่น เพราะเมื่อพี่ขอมา น้องเกรงใจ หรือคนรู้จักฝากฝังกัน เรื่องที่ควรจะเป็นไปตามหลักเกณฑ์ก็อาจกลายเป็นอีกอย่างหนึ่งไปได้
ซึ่งวัฒนธรรมแบบนี้ในเอเชียก็มีความคล้ายคลึงกันอย่างคอการ์ตูน นิยาย หรือซีรีส์ญี่ปุ่นและเกาหลี ก็คงนึกออกว่าสังคมของพวกเขานั้นก็มีความสัมพันธ์แบบ “รุ่นพี่รุ่นน้อง” (Senpai กับ Kohai และ Sunbae กับ Hoobae) แทรกอยู่ในโลกการทำงานอย่างจริงจัง หรือความสัมพันธ์ระหว่างผู้มาก่อนกับผู้มาทีหลังอยู่ทั้งในโรงเรียน มหาวิทยาลัย ชมรม กีฬา และต่อเนื่องเข้าไปถึงบริษัทหรือวงการวิชาชีพต่างๆ แม้กระทั่งในวงการบันเทิงที่คนอายุน้อยกว่าอาจกลายเป็น “รุ่นพี่”
ประเด็นนี้ชวนครุ่นคิดว่า เอาเข้าจริงแล้วการ “นับพี่นับน้อง” นี่น่าจะเป็นลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งของวัฒนธรรมการทำงานแบบไทยที่เราอยู่กับมันจนแทบไม่ทันสังเกต และไม่ใช่เฉพาะพี่น้อง แต่บางวัฒนธรรมการงานมากันทั้งเครือญาติ ทั้งลุง ป้า อา เจ๊ ปู่ ป๋า น้า แม่ ทั้งทีจริงทีเล่น ทั้งต่อหน้าและลับหลัง แต่เพื่อความกระชับ จะขอจับโฟกัสแค่เรื่อง “พี่ๆ น้องๆ” ก่อน