The Standard
ธนาคารโลกกางสถิติ 35 ปี ‘ไทย’ พัฒนามาไกลแค่ไหน จากการเป็นเจ้าภาพประชุม Annual Meeting ในปี 1991 สู่ปี 2026
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
ส่องความก้าวหน้าของประเทศไทยพัฒนามาไกลแค่ไหน นับตั้งแต่การประชุมประจำปีของกองทุนการเงินระหว่างประเทศและกลุ่ม ธนาคารโลก (IMF–World Bank Group Annual Meetings) จัดขึ้นที่กรุงเทพฯ ครั้งล่าสุดเมื่อปี 1991 หรือเมื่อ 35 ปีก่อน สู่การกลับมาเป็นเจ้าภาพการประชุมอีกครั้งในปี 2026 นี้
Key facts
- ส่องความก้าวหน้าของประเทศไทยพัฒนามาไกลแค่ไหน นับตั้งแต่การประชุมประจำปีของกองทุนการเงินระหว่างประเทศและกลุ่ม ธนาคารโลก (IMF–World Bank Group Annual Meetings) จัดขึ้นที่กรุงเทพฯ ครั้งล่าสุดเมื่อปี 1991 หรือเมื่อ 35 ปีก่อน
- ประเทศไทยสามารถสร้างงานในระบบที่เป็นงานรับค่าจ้างและเงินเดือนได้ประมาณ 11 ล้านตำแหน่ง ขณะที่ รายได้ต่อหัว (GDP per capita) เพิ่มขึ้นมากกว่า 2 เท่า และอัตราความยากจนตามเกณฑ์ 4.2 ดอลลาร์สหรัฐต่อคนต่อวัน
- เเนวทางสำคัญที่จะนำประเทศไทยก้าวไปสู่ประเทศรายได้สูง
- ของธนาคารโลก (World Bank) ระบุว่า ประเทศไทยได้เปลี่ยนผ่านจากประเทศเกษตรกรรมที่มีรายได้ปานกลางระดับล่าง สู่การเป็นหนึ่งในประเทศที่มีพลวัตทางเศรษฐกิจสูงที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาค ในช่วงหลายทศวรรษต่อมา
Summary
โดยในรายงาน “Building Thailand’s Future Today” ของธนาคารโลก (World Bank) ระบุว่า ประเทศไทยได้เปลี่ยนผ่านจากประเทศเกษตรกรรมที่มีรายได้ปานกลางระดับล่าง สู่การเป็นหนึ่งในประเทศที่มีพลวัตทางเศรษฐกิจสูงที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาค ในช่วงหลายทศวรรษต่อมา ประเทศไทยได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญทั้งในด้านโครงสร้างเศรษฐกิจ ตลาดแรงงาน การพัฒนาเมือง และการพัฒนามนุษย์
นอกจากนี้ ตลอดช่วงเวลาดังกล่าว ประเทศไทยสามารถสร้างงานในระบบที่เป็นงานรับค่าจ้างและเงินเดือนได้ประมาณ 11 ล้านตำแหน่ง ขณะที่ รายได้ต่อหัว (GDP per capita) เพิ่มขึ้นมากกว่า 2 เท่า และอัตราความยากจนตามเกณฑ์ 4.2 ดอลลาร์สหรัฐต่อคนต่อวัน ซึ่งเป็นเส้นความยากจนสำหรับประเทศรายได้ปานกลางระดับล่าง ก็แทบหมดไปจากประเทศไทย
รายงานฉบับนี้ได้เสนอว่า เมื่อประเทศไทยตั้งเป้าหมายที่จะก้าวขึ้นเป็น ประเทศรายได้สูงภายในปี 2037 จึงจำเป็นต้องมีเเนวทางการพัฒนาเเบบใหม่ ทั้งระยะสั้นที่ต้องเร่งปรับปรุงอย่างด่วน เเละระยะยาวที่ต้องปรับปรุงควบคู่กันไป 2 ส่วน ดังนี้