The Standard
“คนวิจารณ์การศึกษา คือคนมีสิทธิเลือก” ความพยายามลดเด็กหลุดจากระบบของเศรษฐา ทวีสิน
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
หลายคนรู้จัก เศรษฐา ทวีสิน ผ่านบทบาทนักธุรกิจและอดีตนายกรัฐมนตรี แต่เมื่อบทสนทนาค่อยๆ พาไปถึงเรื่องความเหลื่อมล้ำและการศึกษา สิ่งที่เขาหยิบขึ้นมาเล่ากลับเป็นประสบการณ์เล็กๆ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วัยเด็ก แต่มันคือจุดตั้งต้นของวิธีมองความแตกต่างรว่าเหตุใดบางคนจึงมีโอกาสมากกว่า และเหตุใดคนอีกกลุ่มหนึ่งจึงต้องใช้ชีวิตอยู่กับข้อจำกัดที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนเลือก
Key facts
- หลายคนรู้จัก เศรษฐา ทวีสิน ผ่านบทบาทนักธุรกิจและอดีตนายกรัฐมนตรี แต่เมื่อบทสนทนาค่อยๆ พาไปถึงเรื่องความเหลื่อมล้ำและการศึกษา สิ่งที่เขาหยิบขึ้นมาเล่ากลับเป็นประสบการณ์เล็กๆ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วัยเด็ก
- ก่อนปฏิรูปการศึกษา ต้องพาเด็กกลับเข้าระบบให้ได้ก่อน
- ผมถามว่าทำไมเขาทานกันอย่างนั้น ผมเลยบอกว่าไม่เอาแล้วนะ ถ้าเกิดผมไปกับใคร ถ้าผมจะได้กิน 7 อย่าง แล้วมันไม่เท่ากับคนอื่นแบบนี้ ผมกิน 3 อย่างก็ได้ ถ้าเกิดมันเป็นปัญหาเรื่องบัดเจ็ต ผมไม่ชอบให้มันมีความเหลื่อมล้ำตรงนั้น”
- คนที่พูดเรื่องปัญหาการศึกษาส่วนใหญ่เป็นคนที่มีทางเลือกทั้งนั้น ตั้งแต่เรื่องของลูกว่าจะเรียนสาธิต อัสสัมชัญ สวนกุหลาบ เทพศิรินทร์ โรงเรียนนานาชาติในเมืองไทย หรือจะส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่อายุ 7-8 ขวบก็ยังทำได้
Summary
เมื่อโตขึ้นคำตอบของคำถามในวัยเด็กก็ค่อยๆ ชัดขึ้นเอง ว่าสิ่งที่ทำให้เพื่อนบางคนไปไหนไม่ได้หรือไม่มีโอกาสแบบเดียวกับคนอื่น ไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถหรือความพยายามของพวกเขา แต่เชื่อมโยงกับฐานะและเงื่อนไขของครอบครัวที่แต่ละคนเกิดมาเผชิญไม่เหมือนกัน และความแตกต่างเหล่านี้สามารถกำหนดทางเลือกในชีวิตได้ตั้งแต่อายุยังน้อย
ถ้าถามว่าความรู้สึกเรื่อง ‘ความเหลื่อมล้ำ’ เริ่มต้นขึ้นเมื่อไร ภาพแรกที่ผุดขึ้นมาเป็นช่วงที่เขาเรียนอยู่โรงเรียนสาธิตประสานมิตรและมีเพื่อนร่วมชั้นจากครอบครัวหลายระดับ เด็กบางคนมาจากบ้านที่พอมีกำลัง ขณะที่บางคนเป็นลูกของเจ้าหน้าที่ในโรงเรียนซึ่งได้รับโอกาสให้เข้ามาเรียนร่วมกัน ในห้องเรียนทุกคนเป็นเพื่อนกัน เล่นฟุตบอลด้วยกัน เติบโตมาด้วยกัน และยังไม่ได้มองกันผ่านฐานะหรือสถานะทางสังคม แต่เมื่อถึงช่วงปิดเทอม ความแตกต่างของชีวิตกลับปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน
เมื่อพูดถึงปัญหาการศึกษาไทย เศรษฐาย้อนกลับไปมองวงสนทนาในหมู่เพื่อนและคนรุ่นเดียวกันที่หยิบเรื่องนี้มาพูดกันอยู่บ่อยครั้ง ตั้งแต่หลักสูตร คุณภาพการเรียนการสอน ประวัติศาสตร์ หน้าที่พลเมือง ไปจนถึงการผลิตบัณฑิตที่ไม่ตรงกับความต้องการของตลาดแรงงาน เขาเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ร่วมวิจารณ์เรื่องเหล่านี้มาตลอด จนเริ่มมองเห็นช่องว่างระหว่างคนที่กำลังถกเถียงเรื่องคุณภาพการศึกษา กับชีวิตของเด็กอีกจำนวนมากที่ยังเข้าไม่ถึงโอกาสพื้นฐานในการเรียน