Nation TV
อาจารย์อุ๋ย ชงถอดบทเรียนเล่าต๋า จี้ยกเครื่องลดโทษ-อภัยโทษคดีอุกฉกรรจ์
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
อาจารย์อุ๋ย ชูธงปฏิรูปบทลงโทษไทย คดีร้ายแรงต้องรับโทษจริง หวั่นคำพิพากษาเป็นแค่กระดาษเปื้อนหมึก เสนอดึงศาลร่วมประเมินลดโทษ-พักโทษ
Key facts
- 20 สิงหาคม 2569 อาจารย์อุ๋ย ประพฤติ ฉัตรประภาชัย นักวิชาการกฎหมาย จี้รัฐบาลเร่งปฏิรูประบบอภัยโทษ และพักลงโทษในประเทศไทย หลังกรณี เล่าต๋า แสนลี่ สะท้อนปัญหาลดโทษผู้ต้องขังคดีร้ายแรง จนคำพิพากษาศาลเสี่ยงเป็นเพียงกระดาษเปื้อนหมึก ชูแนวคิด
- อีกแนวทางหนึ่งคือ การเพิ่มบทบาทของฝ่ายตุลาการหรือคณะกรรมการอิสระในการพิจารณาการพักโทษสำหรับคดีร้ายแรง
- ได้จุดประกายคำถามสำคัญต่อสังคมไทยอีกครั้งว่า ระบบลดโทษ พักการลงโทษ และอภัยโทษของไทยในปัจจุบัน สามารถสร้างสมดุลระหว่างความยุติธรรม การแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด และความปลอดภัยของสังคมได้เพียงใด ในทางอาชญวิทยา
- ในหลายมลรัฐของสหรัฐอเมริกา มีการใช้แนวคิด Truth in Sentencing ซึ่งกำหนดให้ผู้ต้องขังคดีร้ายแรงต้องรับโทษจริงในสัดส่วนสูงของโทษที่ศาลพิพากษาก่อนเข้าสู่กระบวนการพิจารณาปล่อยตัว
Summary
20 สิงหาคม 2569 อาจารย์อุ๋ย ประพฤติ ฉัตรประภาชัย นักวิชาการกฎหมาย จี้รัฐบาลเร่งปฏิรูประบบอภัยโทษ และพักลงโทษในประเทศไทย หลังกรณี เล่าต๋า แสนลี่ สะท้อนปัญหาลดโทษผู้ต้องขังคดีร้ายแรง จนคำพิพากษาศาลเสี่ยงเป็นเพียงกระดาษเปื้อนหมึก ชูแนวคิด Truth in Sentencing บังคับรับโทษจริง พร้อมดึงศาลร่วมประเมินความเสี่ยง เพื่อสร้างความปลอดภัยให้สังคมอย่างยั่งยืน อาจารย์อุ๋ย ประพฤติ ฉัตรประภาชัย นักวิชาการด้านกฎหมายและการเมืองระหว่างประเทศ สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กส่วนถึง
ในหลายมลรัฐของสหรัฐอเมริกา มีการใช้แนวคิด Truth in Sentencing ซึ่งกำหนดให้ผู้ต้องขังคดีร้ายแรงต้องรับโทษจริงในสัดส่วนสูงของโทษที่ศาลพิพากษาก่อนเข้าสู่กระบวนการพิจารณาปล่อยตัว ขณะที่เยอรมนีเปิดโอกาสให้ฝ่ายตุลาการเข้ามามีบทบาทในการพิจารณาความเสี่ยงต่อสังคม ส่วนญี่ปุ่นแม้เปิดช่องให้มีการพักโทษได้ แต่ในทางปฏิบัติผู้ต้องขังคดีร้ายแรงจำนวนมากต้องรับโทษจริงเป็นเวลานานหลายสิบปี
อีกข้อแก้ต่างที่มักได้ยินคือ หากไม่มีการลดโทษ เรือนจำจะมีปัญหาความแออัดและควบคุมผู้ต้องขังได้ยาก ซึ่งในทางอาชญวิทยาก็มีเหตุผลรองรับอยู่ไม่น้อย เพราะแรงจูงใจและความหวังในการกลับคืนสู่สังคมเป็นปัจจัยสำคัญในการรักษาระเบียบภายในเรือนจำ