รายงาน (จบ) ชะตากรรมคนแม่อาย เชียงใหม่-เชียงราย ใต้มลพิษข้ามพรมแดน "กระทบทุกหย่อมหญ้า ชาวบ้าน-ประมง-เกษตร-ท่องเที่ยว-ค้าขาย"

Key facts

• นางจินดา อินคำ ชาวบ้านป่าอ้อแม่ยาว กล่าวว่าปกติชาวบ้านจะออกหาปลากัน อย่างน้อยก็นำมากิน หรือถ้าหาได้มากก็จะเอาไปขายมีรายได้ครั้งละ 40-50 บาท หรือหากได้มากกว่านั้นก็จะนำไปขายในตลาด
• นายสีทน คำแปง ผู้จัดการปางช้างบ้านกะเหรี่ยงรวมมิตร กล่าวว่าหลังมีการพบแม่น้ำกกปนเปื้อนก็ทำให้นักท่องเที่ยวหายไปจากเดิมกว่า 80% เพราะไม่สามารถนั่งช้างลุยแม่น้ำกกได้เหมือนเดิม กิจกรรมอื่นๆ เช่น ล่องแพ ฯลฯ ก็ต้องยุติตามลงไปด้วย
• แม่น้ำกก-น้ำสาย ขุ่นข้นผิดปกติตั้งแต่ปี 2566-2567 กระทั่งต้นปี 2568 เริ่มมีการตรวจพบสารโลหะหนัก โดยเฉพาะสารหนูปนเปื้อนทั้งในแม่น้ำกก แม่น้ำสาย แม่น้ำรวก และแม่น้ำโขง เกินค่ามาตรฐานเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ทำให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ริมฝั่งน้ำ
• เช่นเดียวกับธุรกิจค้าขายริมฝั่งแม่น้ำกกที่หาดเชียงรายหรือพัทยาน้อย เขตติดต่อ ต.รอบเวียง กับเทศบาลนครเชียงราย อ.เมืองเชียงราย ที่เคยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่คึกคักในหน้าร้อนและสงกรานต์ ล่าสุดร้านค้าที่เคยมีอยู่ 43 ราย เหลืออยู่เพียง 17 ราย
• อย่างบ้านป่าอ้อแม่ยาว หมู่ 5 ต.แม่ยาว อ.เมืองเชียงราย ที่ต้องวางอุปกรณ์หาปลา เช่น แห ไซ สวิง ฯลฯ ทิ้งเอาไว้ริมฝั่ง สภาพเช่นนี้เกิดขึ้นตลอดแนวตั้งแต่ อ.แม่อาย เรื่อยมา
• ภาคการท่องเที่ยวตลอดแนวน้ำกกก็ได้รับผลกระทบเป็นลูกโซ่ เช่น บ้านรวมมิตร หมู่ 2 ต.แม่ยาว อ.เมืองเชียงราย ซึ่งเคยมีนักท่องเที่ยวไปเยือนปางช้างริมฝั่งเป็นจำนวนมาก วันนี้หายไปอย่างน่าตกใจ ช้างที่เคยมีไว้รองรับนักทองเที่ยว 10-20 เชือก