Thai Post
นักวิชาการจุฬาฯ ชี้ความมั่นคงพลังงานต้องคิดเกิน ‘คุ้มทุน’ เตือน ‘มีเงินก็หาซื้อยาก’
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
นักวิชาการวิศวกรรมปิโตรเลียมเปิดโจทย์บริหารแหล่งปิโตรเลียมปลายอายุ ชี้การตัดสินใจไม่ควรมองเฉพาะความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ แต่ต้องพิจารณาความมั่นคงพลังงานควบคู่กัน เตือนสถานการณ์โลกบางช่วงอาจเกิดภาวะ “มีเงินก็หาซื้อยาก” ย้ำสัมปทานหมดไม่ได้หมายความว่าปิโตรเลียมหมด เทคโนโลยี การลงทุน และระยะเวลา ยังเป็นตัวแปรสำคัญในการนำทรัพยากรที่เหลือขึ้นมาใช้ประโยชน์
Key facts
- 16 สิงหาคม 2569 – รศ.ดร.จิรวัฒน์ ชีวรุ่งโรจน์ หัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อธิบายถึงการบริหารแหล่งปิโตรเลียมปลายอายุว่า เมื่อแหล่งผลิตมานาน ต้นทุนมีแนวโน้มสูงขึ้น
- นักวิชาการวิศวกรรมปิโตรเลียมเปิดโจทย์บริหารแหล่งปิโตรเลียมปลายอายุ ชี้การตัดสินใจไม่ควรมองเฉพาะความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ แต่ต้องพิจารณาความมั่นคงพลังงานควบคู่กัน เตือนสถานการณ์โลกบางช่วงอาจเกิดภาวะ “มีเงินก็หาซื้อยาก”
- จุฬาฯ ส่งวงมหาดุริยางค์ฯ รำลึก 129 ปี ร.5 เสด็จสวีเดน
- บี.กริม ผนึก จุฬาฯ และพันธมิตร เปิดเวที ‘Youth for Change’ ชวนคนรุ่นใหม่ใช้ Mindfulness สร้างความเข้าใจระหว่างคนต่างวัย
- 'ผศ.ดร.พีรพัฒ' ประเดิมเจาะลึกการวางกติกาใหม่ 'บริการเรียกรถ-ส่งอาหาร'
- 'หมอยง' ถอดประสบการณ์เล่าการแพทย์ในอดีตกับปัจจุบัน
Summary
มุมมองดังกล่าวสะท้อนว่า การประเมินคุณค่าของแหล่งปิโตรเลียมภายในประเทศ อาจไม่สามารถพิจารณาจากต้นทุนหรือผลตอบแทนทางเศรษฐศาสตร์เพียงอย่างเดียว แต่ต้องคำนึงถึงคุณค่าของการมีแหล่งพลังงานภายในประเทศในสถานการณ์ที่ตลาดโลกมีความไม่แน่นอน
อย่างไรก็ตาม หากมองในระดับประเทศ รศ.ดร.จิรวัฒน์ ตั้งข้อสังเกตว่า การตัดสินใจไม่ได้มีเพียงมิติทางเศรษฐศาสตร์ แต่ต้องนำเรื่อง National Security หรือความมั่นคงของประเทศ เข้ามาพิจารณาด้วย เช่น ในภาวะปกติ ประเทศอาจเลือกซื้อพลังงานจากแหล่งที่มีต้นทุนเหมาะสมกว่า แต่เมื่อเกิดสถานการณ์ผิดปกติหรือตลาดพลังงานโลกตึงตัว โจทย์อาจเปลี่ยนจากเรื่อง “ราคา” ไปเป็น “มีพลังงานให้ซื้อหรือไม่”
16 สิงหาคม 2569 – รศ.ดร.จิรวัฒน์ ชีวรุ่งโรจน์ หัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมเหมืองแร่และปิโตรเลียม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อธิบายถึงการบริหารแหล่งปิโตรเลียมปลายอายุว่า เมื่อแหล่งผลิตมานาน ต้นทุนมีแนวโน้มสูงขึ้น เนื่องจากทรัพยากรส่วนที่ผลิตได้ง่ายถูกนำขึ้นมาใช้ก่อน ส่วนที่เหลือต้องอาศัยเทคโนโลยีและเงินลงทุนมากขึ้น ในมุมผู้ประกอบการ การตัดสินใจลงทุนจึงต้องพิจารณาความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ โดยเปรียบเทียบเงินลงทุนกับปริมาณปิโตรเลียมที่คาดว่าจะผลิตได้ ราคา และผลตอบแทน