ปากกาปะทะโล่: เมื่อ“นักข่าว”ถูกลูกหลง จากการสลายชุมนุมจะใช้สิทธิเยียวยาอย่างไร?

Key facts

• กรณีการชุมนุมสาธารณะที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 14 หรือไม่เลิกการชุมนุมภายในระยะเวลาที่ได้แจ้งไว้ต่อผู้รับแจ้งตามมาตรา 18 ให้ประกาศให้ผู้ชุมนุมเลิกการชุมนุมภายในระยะเวลาที่กำหนด
• อาชีพที่มีบทบาทสำคัญในการให้ข้อมูลข่าวสารหรือความจริงแก่สาธารณชนผ่านช่องทางต่าง ๆ เช่น โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ และ สื่อออนไลน์ เพื่อให้ผู้คนได้รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งในประเทศและต่างประเทศ
• คอลัมน์อุทาหรณ์จากคดีปกครอง หน้า 6 หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 4,215 วันที่ 5 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2569
• ผู้ฟ้องคดีเห็นว่าการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวละเมิดต่อสิทธิเสรีภาพในชีวิตและร่างกายของผู้ฟ้องคดี และเป็นการไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนที่คู่มือการปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. 2558 และตามแผนการดูแลการชุมนุมกำหนดไว้
• ผู้ฟ้องคดีจึงนำคดีมาฟ้องต่อศาลปกครอง โดยขอให้ศาลมีคำพิพากษาให้สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ผู้ถูกฟ้องคดี) ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเป็นเงิน 700,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยตามกฎหมาย คดีนี้ ศาลปกครองชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา
• ศาลปกครองสูงสุดพิจารณาแล้วเห็นว่า พระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะ พ.ศ.2558 ไม่ได้มีการบัญญัติไว้ว่า ให้ศาลใดเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาในเรื่องใดไว้เป็นการเฉพาะ จึงต้องพิจารณาไปตามหลักทั่วไปที่ว่า