Matichon
ระเบียบโลกเปลี่ยน นัยต่อการค้า ลงทุน และกลยุทธ์เศรษฐกิจไทย
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
ระเบียบโลกเปลี่ยน นัยต่อการค้า ลงทุน และกลยุทธ์เศรษฐกิจไทย
Key facts
- ก่อนที่ประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมประจำปีของ IMF และกลุ่มธนาคารโลกในเดือนตุลาคม 2026 ซึ่งถือเป็นเวทีสำคัญในการสะท้อนบทบาทของไทยต่อเศรษฐกิจโลก และสนับสนุนแนวคิด “Thailand’s New Horizons: Empowering People, Building Resilience”
- วันที่ 11-12 มิถุนายน 2026 ณ กรุงเทพมหานคร โดยมีนักวิชาการและผู้กำหนดนโยบายจากทั่วโลกร่วมนำเสนอและแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับประเด็นสำคัญ อาทิ นโยบายอุตสาหกรรม ภูมิรัฐศาสตร์ มาตรการคว่ำบาตร ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และการเงินดิจิทัล
- ปัจจัยสำคัญที่เร่งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวคือ ความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์และการแข่งขันเชิงยุทธศาสตร์ระหว่างมหาอำนาจ โดยเฉพาะสงครามการค้าระหว่างสหรัฐอเมริกาและจีนที่เริ่มตั้งแต่ปี 2018 และยังคงส่งผลต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
- เหตุการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลางช่วงต้นปี 2026 ยังตอกย้ำให้เห็นว่า ปัจจัยด้านความมั่นคงสามารถส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลกได้อย่างรวดเร็ว ผ่านการปรับตัวสูงขึ้นของราคาพลังงาน การหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน และความผันผวนในตลาดการเงินโลก
- ระเบียบโลกเปลี่ยน นัยต่อการค้า ลงทุน และกลยุทธ์เศรษฐกิจไทย
- สถาบันวิจัยเศรษฐกิจป๋วย อึ๊งภากรณ์ โดย นุวัต หนูขวัญ และ ฐิติ ทศบวร ร่วมวิเคราะห์สถานการณ์ระเบียบโลกในปัจจุบันเชื่อมโยงต่อประเทศไทย โดยระบุ
Summary
สถาบันวิจัยเศรษฐกิจป๋วย อึ๊งภากรณ์ โดย นุวัต หนูขวัญ และ ฐิติ ทศบวร ร่วมวิเคราะห์สถานการณ์ระเบียบโลกในปัจจุบันเชื่อมโยงต่อประเทศไทย โดยระบุ ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา การค้าเสรี ความร่วมมือระหว่างประเทศ และระบบการเงินโลกที่เชื่อมโยงกันเป็นเครื่องยนต์สำคัญขับเคลื่อนการเติบโตทางเศรษฐกิจโลก
ทว่าปัจจุบันระเบียบโลกดังกล่าวกำลังถูกท้าทายจากความแตกแยกในเศรษฐกิจโลกที่กำลังก่อตัว เมื่อประเด็นด้านยุทธศาสตร์และความมั่นคงของประเทศ เข้ามามีน้ำหนักเหนือ “ประสิทธิภาพ” ทางเศรษฐกิจมากขึ้นเรื่อยๆ โจทย์สำคัญคือ ในสถานการณ์แบบนี้ ประเทศต่างๆ ควรปรับนโยบายอย่างไร เพื่อหาจุดสมดุลระหว่าง “การคว้าประโยชน์จากการเชื่อมโยงโลก” ควบคู่ไปกับ “การสร้างภูมิคุ้มกัน” ให้ธุรกิจและภาคครัวเรือน
นอกจากนี้ หากไทยยังคงพึ่งพาวัตถุดิบนำเข้าในสัดส่วนสูง หรือเป็นเพียงจุดผ่านทางของการส่งออกจากประเทศอื่น ประโยชน์ที่ควรได้รับจากการขยายตัวของการค้าโลกอาจไม่เกิดขึ้นอย่างเต็มที่ สัญญาณที่น่ากังวลคือ แม้มูลค่าการส่งออกของไทยในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเพิ่มขึ้น แต่ผลผลิตภาคอุตสาหกรรมกลับแทบไม่ขยายตัว สะท้อนให้เห็นว่าความสามารถในการแข่งขันของภาคการผลิตไทยกำลังเผชิญแรงกดดันมากขึ้นเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน