BBC Thai
รู้จัก "ภาวะเสพติดการฝันกลางวัน" ที่บางคนเปรียบเปรยว่าเหมือนอยู่ในโลกคู่ขนาน
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
เมื่อได้พูดคุยกับ โคลิน รอสส์ จิตแพทย์และนักวิจัยในสหรัฐฯ ฉันเล่าให้เขาฟังว่าฉันมีจินตนาการฝันกลางวันที่ชัดเจนและสมจริงมากจนสามารถทำให้ตัวเองร้องไห้หรือหัวเราะออกมาดัง ๆ ได้เลยทีเดียว
Key facts
- เมื่อได้พูดคุยกับ โคลิน รอสส์ จิตแพทย์และนักวิจัยในสหรัฐฯ ฉันเล่าให้เขาฟังว่าฉันมีจินตนาการฝันกลางวันที่ชัดเจนและสมจริงมากจนสามารถทำให้ตัวเองร้องไห้หรือหัวเราะออกมาดัง ๆ ได้เลยทีเดียว
- ฉันยังบอกเขาด้วยว่าฉันสามารถเข้าและออกจากภวังค์ฝันนั้นได้ตามต้องการ และฉันก็สนุกไปกับมันด้วย เขารู้สึกประทับใจกับ "พรสวรรค์อันแข็งแกร่ง"
- ภาวะนี้ไม่ได้พบได้ยากอย่างที่คิด "มันอาจจะเกิดขึ้นกับประชากรวัยผู้ใหญ่ราว ๆ 2-4%"
- การฝันกลางวันได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นกิจกรรมตามปกติของจิตใจที่แทบทุกคนเคยมีประสบการณ์ จากการตอบแบบสอบถามประเมินตนเอง นักวิจัยประเมินว่า 30-50% ของกิจกรรมทางจิตใจในขณะที่เราตื่นนั้น
- ภาวะฝันกลางวันผิดปกติมักถูกกระตุ้นและรักษาให้คงอยู่ได้ด้วยการฟังเพลง หรือการทำกิจกรรมทางกายซ้ำ ๆ เช่น การเดินไปเดินมา โดยผู้คนราว 80% มีการเคลื่อนไหวร่างกายโดยไม่รู้ตัวร่วมด้วย เพื่อรักษาความจดจ่อในขณะที่กำลังจมดิ่งอยู่ในฝันกลางวันของตน
- ฉันไม่เคยพยายามขวนขวายเพื่อให้ได้เลื่อนตำแหน่งเลย"
Summary
พล็อตเรื่องราวในจินตนาการของพวกเขาอาจดำเนินต่อเนื่องยาวนานเป็นสิบ ๆ ปี สิ่งนี้อาจฟังดูวิเศษและสร้างแรงบันดาลใจ แต่คนกลุ่มนี้กลับจมดิ่งอยู่ในโลกภายในของตนเองมากเสียจนมันสร้างความปั่นป่วนอย่างหนักต่อการใช้ชีวิตประจำวัน และส่งผลให้เกิดความทุกข์ใจอย่างรุนแรง
ฉันยังบอกเขาด้วยว่าฉันสามารถเข้าและออกจากภวังค์ฝันนั้นได้ตามต้องการ และฉันก็สนุกไปกับมันด้วย เขารู้สึกประทับใจกับ "พรสวรรค์อันแข็งแกร่ง" นี้ของฉัน และแนะนำให้ฉันลองพิจารณาเอาดีด้านการแสดง แม้จะยินดีรับคำชมไว้ แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจในเรื่องนั้นนัก
แต่จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจาก 'โรงภาพยนตร์ในหัว' นี้ได้ ? นั่นคือปัญหาที่เกิดขึ้นกับผู้ที่มีภาวะฝันกลางวันผิดปกติ หรือที่เรียกว่า โรคฝันกลางวัน (Maladaptive Daydreaming) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า MD