Matichon
ผู้ว่าฯกทม.กับโจทย์ที่ไม่อาจเลี่ยง : คนไร้บ้านในมหานครแห่งความเหลื่อมล้ำ
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
ผู้ว่าฯกทม.กับโจทย์ที่ไม่อาจเลี่ยง : คนไร้บ้านในมหานครแห่งความเหลื่อมล้ำ
Key facts
- กรุงโตเกียว (Tokyo) ประเทศญี่ปุ่น คือกรณีที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ในเมืองที่มีประชากร 19 ล้านคน มีคนไร้บ้านที่นับได้อย่างเป็นทางการเพียง 565 คน และในระดับประเทศ การสำรวจของกระทรวงแรงงานญี่ปุ่นในเดือนมกราคม 2025 พบคนไร้บ้านเพียง 2,591
- เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569 พร้อมประกาศเจตนารมณ์ยกระดับการดูแลคนไร้บ้านให้เป็นมากกว่าที่พักพิงชั่วคราว แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างโอกาสใหม่ในชีวิต บนพื้นที่ของประปาแม้นศรี (เดิม) โดยดำเนินงานผ่านแนวคิด “6 อ”
- ผู้ว่าฯกทม.กับโจทย์ที่ไม่อาจเลี่ยง : คนไร้บ้านในมหานครแห่งความเหลื่อมล้ำ
- เ มื่อ ฤดูกาลเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุ งเทพมหานครกำลังจะกลับมา เราจะได้เห็นนโยบายอันหลากหลายของมหานครแห่งนี้ถูกนำเสนอต่อสาธารณะ ตั้งแต่รถเมล์ไฟฟ้า ระบบขนส่งมวลชน พื้นที่สีเขียว ไปจนถึงกรุงเทพฯ เมืองน่าอยู่ระดับโลก ท่ามกลางศัพท์แสงอันสวยหรู
Summary
ทั้งนี้ จากการสำรวจนับคนไร้บ้านครอบคลุมทุกจังหวัดทั่วประเทศในปี 2566 โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับ พม. สสส. และเครือข่ายต่างๆ พบคนไร้บ้านจำนวน 2,499 คน โดยกรุงเทพมหานครมีสูงสุดถึง 1,271 คน หรือคิดเป็นสัดส่วนกว่าร้อยละ 50 ของทั้งประเทศ สาเหตุหลักมาจากการตกงานร้อยละ 44.72 และปัญหาครอบครัวร้อยละ 35.18 ช่วงอายุที่พบมากที่สุดคือ 45-55 ปี และยังพบคนไร้บ้านหน้าใหม่ถึงร้อยละ 39 ซึ่งสะท้อนให้เห็นโอกาสที่จะดึงพวกเขากลับเข้าสู่การตั้งหลักชีวิตและการพ้นจากภาวะไร้บ้านได้
ก่อนจะพูดถึงนโยบายเกี่ยวกับ “คนไร้บ้าน” สิ่งที่ต้องเข้าใจก่อนคือ “คนไร้บ้าน” ไม่ใช่ “ปัญหา” โดยตนเองอย่างโดดเดี่ยวที่แยกขาดจากมิติอื่นๆ ของเมือง แต่คือ ‘ผลลัพธ์’ ที่สะสมมาจากความล้มเหลวของระบบในหลายมิติพร้อมกัน ไม่ว่าจะเป็นความเหลื่อมล้ำของเมือง ค่าครองชีพที่พุ่งสูงขึ้น ตลาดแรงงานที่ไม่มั่นคง ราคาที่อยู่อาศัยที่พุ่งสูง ระบบสวัสดิการที่ไม่ครอบคลุม ปัญหาสุขภาพที่ขาดการดูแล และความเปราะบางส่วนบุคคลที่ถูกซ้ำเติมโดยโครงสร้างสังคมที่ไม่เป็นธรรม
กรุงเทพฯ คือ ศูนย์กลางที่ดูดดึงผู้คนจากทั่วประเทศมาหางาน มาแสวงโอกาส และมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อโอกาสเหล่านั้นไม่เป็นจริง หรือเมื่อชีวิตสะดุดพลาดพลั้ง บางคนก็ตกหล่นมาใช้ชีวิตในพื้นที่สาธารณะ เข้าสู่ภาวะไร้บ้าน ในบริบทนี้ ประเด็นคนไร้บ้านจึงเป็นสิ่งที่แยกไม่ออกจากโจทย์ใหญ่ของมหานคร ไม่ว่าจะเป็นความเหลื่อมล้ำทางรายได้และโอกาส ราคาที่อยู่อาศัยในเมืองที่พุ่งสูงต่อเนื่อง ตลาดแรงงานที่เปราะบางและขาดสวัสดิการรองรับ และระบบสุขภาพจิตที่ยังเข้าถึงยาก