Prachachat
คุยกับเศรษฐา : กล้ากู้เพื่อก่อ หนี้สาธารณะวัดใจรัฐบาล
Compiled by KHAO Editorial — aggregated from 1 outlet. See llms.txt for citation guidance.
◌ Single Source
ผมอ่านพาดหัวข่าวของประเทศไทยว่าด้วยเรื่องหนี้สาธารณะ แล้วเห็นว่ายังมีการรับรู้เรื่องหนี้สาธารณะที่ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะเมื่อรัฐบาลบอกว่าจะขยายเพดานหนี้สาธารณะ สื่อมวลชนมักพาดหัวว่า “รัฐบาลหนี้ท่วม” บ้าง หรือ “หนี้ชั่วลูกชั่วหลาน” บ้าง
Key facts
- พาดหัวข่าวเช่นนี้ไม่ได้ช่วยให้คนไทยทั่ว ๆ ไปเข้าใจเรื่องหนี้สาธารณะอย่างถูกต้อง และความเข้าใจผิด ๆ แบบนี้ก็กลับมาเหนี่ยวรั้งความเปลี่ยนแปลง หรือเป็นอุปสรรคในการเสริมศักยภาพของประเทศให้มีความสามารถในการแข่งขัน
- ประเทศที่หนี้สาธารณะต่ำมากคือรัสเซีย 16% เห็นตัวเลขแบบนี้แล้วก็รู้เลยใช่ไหมครับว่า ยอดหนี้สาธารณะไม่ได้บอกความแข็งแกร่งหรือความอ่อนแอของเศรษฐกิจแต่ละประเทศอย่างตรงไปตรงมา
- ประเทศไทยกำหนดเพดานหนี้สาธารณะไว้ที่ 70% ถ้าจีดีพีเราโตปีละ 7-8% การกำหนดเพดานหนี้ที่ 70% ก็คงไม่เป็นปัญหา เพราะมีสภาพคล่อง พูดง่าย ๆ ว่าหนี้เล็กลงเมื่อเทียบกับขนาดเศรษฐกิจที่ใหญ่ขึ้น แต่หันมาดูจีดีพีประเทศไทยที่โตเพียง 1%
- ตอนผมเป็นนายกฯ เคยหารือกับทีมงานว่าอยากขยายเพดานหนี้สาธารณะเป็น 80% เพราะเมื่อโจทย์ของเราคือสร้างตัวเลขความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ถ้าไม่ขยายเพดานหนี้ ไม่กู้ ก็ไม่มีเงินมาลงทุน แต่ทีมงานห้ามเป็นพัลวันครับ
Summary
คำว่า “หนี้สาธารณะ” ในภาษาไทยด้วยตัวของมันเองก็อาจทำให้คนเข้าใจผิดว่า คือหนี้สิน “ของ” สาธารณะ
ตอนผมเป็นนายกฯ เคยหารือกับทีมงานว่าอยากขยายเพดานหนี้สาธารณะเป็น 80% เพราะเมื่อโจทย์ของเราคือสร้างตัวเลขความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ถ้าไม่ขยายเพดานหนี้ ไม่กู้ ก็ไม่มีเงินมาลงทุน แต่ทีมงานห้ามเป็นพัลวันครับ ตามทฤษฎีตามหลักการทุกคนเห็นด้วยหมดว่าการขยายเพดานเงินกู้นั้นดี แต่ในทางการเมืองพวกเขาบอกว่าเราไม่มีต้นทุนทางความเชื่อมั่นจากประชาชนมากพอ
หากรัฐบาลหนึ่ง ๆ ไม่ต้องการลงทุนอะไรใหม่เลย จำกัดตัวเองไว้ในเซฟโซน มีแค่รายจ่าย “ประจำ” ทำงานเช้าชามเย็นชามพอให้มีเงินมาจ่ายเงินเดือนข้าราชการ นายกฯไม่อยากโดนด่าเยอะ ก็อาจจะกดเพดานหนี้สาธารณะต่ำ ๆ เข้าไว้ ไม่ต้องขยาย ไม่ต้องกู้